Hoe worden glaskralen nou eigenlijk gemaakt? Dat is een vraag waar ik al een tijdje mee rondliep. In Nederland is een kleine groep mensen die deze hobby heeft en er zijn ook een paar professionele kralenmaaksters. Er wordt door een aantal van hen ook workshops gegeven, Bij een eerste workshop was er veel tijd voor de theorie en daar heb ik een aantal basiskralen gemaakt. Ik wilde heel graag een vervolgworkshop doen om een paar echt mooie kralen te maken die ik voor een ketting voor mezelf kan gebruiken. En die workshop heb ik dus gedaan bij JustMade.

Het belangrijkste van het glaskralen maken is de veiligheid. Bij beide workshops werd daar veel aandacht aan besteed!

Glaskralen worden gemaakt van staven glas. Hier zijn heel veel soorten in en ook veel kleuren. Bij het combineren van glassoorten moet worden gelet op de uitzettingscoefficient. Dit is de mate van uitzetting bij temperatuurverschillen.

Glas zet uit als het warmer wordt en krimpt als het kouder wordt. In het Engels wordt dit afgekort tot COE [dit wordt ook bij de glasstaven vermeld]. Gebruik je soorten glas die niet dezelfde uitzettingscoëfficient hebben, dan ontstaat er teveel spanning in het glas en dan zal dit breken. Hier zijn wel uitzonderingen op.

Nadat je je kleuren glas hebt uitgezocht heb je een mandrell nodig. Dit is een staafje [van de dikte van het gat van de kraal] van roestvrijstaal speciaal geschikt voor het maken van glaskralen. Dit doop je in Beadrelease. Een grijzig goedje dat zich hecht aan de mandrell maar niet aan de kraal. [Dit is het poeder dat je vaak vindt op de kraal of dat bij het dragen loslaat!] Vervolgens doe je je veiligheidsbril op en doe je de brander aan. Er zijn veel verschillende soorten branders en de meningen lopen uiteen over welke nou het beste is.

De mandrell wordt verwarmd door hem achterin de vlam te houden en de glasstaaf verwarm je iets verder naar voren in de vlam tot ie smelt en stroperig lijkt. Je wikkelt de glasstaaf als het ware om de mandrell heen. Daarna is het draaien van de mandrell om zijn as het belangrijkste om de kraal mooi rond te krijgen. Hierbij mag de kraal niet teveel afkoelen. Bij mij waren het eerst allemaal amorfe vormen die met veel geduld eindelijk steeds ronder werden.

Als de kraal klaar is laat je hem iets afkoelen zodat het rood van de hitte eruit is en dan steek je hem in een bak met granulaat. Dit zijn een soort kiezeltjes die de warmte van de kraal vasthouden zodat de kraal heel geleidelijk afkoelt. Het afkoelen moet heel geleidelijk gaan. Binnen de kralen-maak-wereld zijn de meningen nogal verdeeld over wat de beste manier van afkoelen is, in een speciale oven [een kiln] of gewoon in [verwarmd] granulaat. Zeker is dat wanneer de kralen niet goed genoeg afgekoeld zijn [lees: te snel] dat de kans op breken heel groot is. Dit kan zelfs gebeuren na maanden! Ik  heb begrepen dat ook na langere tijd, de kralen in de speciale oven nogmaals verhit en geleidelijk afgekoeld kunnen worden om ze zo te sterken en te behoeden van breuken. Maar het blijft glas en vallen geeft scherven!

Dan zijn er natuurlijk allemaal handigheidjes om mooie bloemetjes in en op de kralen te krijgen, of stippen erop die uitsteken of glassplintertjes erop om een heel mooi effect te krijgen. Hieronder zie je mijn resultaten na de tweede workshop! Of ik er een nieuwe hobby bij heb weet ik nog niet. Het is een prachtige hobby, de resultaten zijn verbluffend, maar het is een hobby die niet te combineren is met rennende kids.